15 Temmuz 2015 Çarşamba

Bayram Çocuğu Wolverine


Wolverine ile denize karşı oturmuş, kahvehane ağabeyleri üslubuyla " ne olacak bu memleketin hali ? " dedikoduları yapıp, dışarıdan birinin konuşmamıza kulak misafiri olsa, " hadi canım, şunlara bak, siz kurtaracaksınız sanki memleketi! " diye sızlanacağı ahkamlar kesiyoruz. 
Ki, burada kulak misafiri olunmaz, bilakis kulak uzar; söylenen duyulsun diye. Ama konumuz şimdi bu değil.
Birden ağzımdan " Kaptan Amerika " çıkıveriyor. "Abi, Wolverine " diyorum. " Kaptan Amerika, güzel. Kazanmak için değil, değerler için savaşır. Hitler düşmanı da kendileri. Belki o da " ben Tanrı olsam, Hitler'i iyi kalpli bir Yahudi olarak cezalandırırdım " diye şiir okuyordur. Ama bu adam nerenin adamı Wolverine ? Bi Amerika maskesi olmasın ? " diyecek oluyorum. Öfkeleniyor. 
Bakıyorum o sıra, " ah be " diyorum. Çünkü hep böyle yaparım. Söyleyecek bir dünya laf vardır, gelir boğazıma dizilir de ağzımdan dışarı çıkmaz. Böyle anlarda " ah be " derim. Ah hayattır. Be ise oradaki biz. Hayat ve biz gibi bir mana çıkar, aslında derindir. 
Neyse, " ah be, adam kedigillerden. Benim de öyle silahla, keserle, biçerle işim olmaz ki, adetim değildir bir kere. Bir varsa, dilimiz vardır, öyle kötüdür ki bazen kopsun isteriz ama bu adam zihinsel yaraları da iyileştirme gücüne sahip " diyorum kendi kendime. 
O sırada ben daha ama senin uyruk Kanada değil miydi ya ? dememe kalmadan Wolverine bir seferde çiziktiriveriyor gerdanımı. " Al, hadi bayram makyajı " deyip, susturuveriyor beni. 
1. Çizgi : Ah
2. Çizgi : Be
3. Çizgi de bayrama annesiz, babasız, evlatsız girenlere vefa oluyor.
Kanadalı Woleverine öyle diyor.