10 Temmuz 2015 Cuma

Şehir


Ben kalabalığı sevmem. 
Benim İstanbul düşkünlüğüm de yoktur. Benim bir şehre bir düşkünlüğüm de olmamıştır.
Ben ayrılıkları da çoğunlukla sevmem. 
Vapur hüzne aşinadır. Tıpkı bilmem nerenin, bilmem kaçıncı ekspresi gibi.
Kadıköy benim için içime ağladığım zamanlardır.
Benim şehir düşkünlüğüm yoktur, evet.
Benim şehirdeki kişi ve şehrin hikayesine meyilim vardır. 
Ben kalabalığı sevmem.
Kalabalıkta yalnız bir hüznün hikayesini severim. İstanbul meylim ondan.

Vapurda aradığım aşina bir yüzü, Kadıköy'deki Pazar kahvaltısını yaptığı mekanın biraz ötesindeki kaldırım taşlarını... Bir defa geçtiği duraklara günlerce uğramayı... Ben bir şairden daha haklı olamam. "Ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim."