10 Temmuz 2015 Cuma

Sevinç Hanım ve Kapı

İçeri giriyoruz."Kapı hiç değişmez mi ?" diyor Cemal"bu kapı ve her şey. "


O ise yorgun elleriyle bu yorulmuş duvarlara bakar her gün. Mutfağın yapısını biraz olsun değiştirmek hiç geçmedi aklından." Hatıralar " derdi Sevinç Hanım, Halil Bey yattığı yerden gülümserdi. Rivayet denilirdi ama, ben şahidim Halil Bey gülümserdi.Adının Sevinç olmasından mıydı bilinmez, pek sevinçli zamanı olmamıştı. Hayat, başımıza gelen zıtlıklar mucizesiydi zaten.Karanlık olmadan, aydınlığın kıymeti bilinmezdi. Karanlıkta mini minnacık gülümsemesiyle parıltılı bir noktaydı Sevinç Hanım.Halil Bey'in de gözünün elasından mıydı bilinmez, rengarenk hikayeler anlatırdı.Cemal bilse, bu kapı ve bu mutfak dışında her şey değişsin isterdi.